Zapach świeżego drewna, chropowata faktura lnianej tkaniny i grube belki stropowe to dla mnie zapach domu. Ale mieszkam w bloku z wielkiej płyty, gdzie sufit sięga zaledwie dwóch metrów i trzydzieści centymetrów. Kiedyś myślałam, że rustic interior design to coś dla posiadaczy wiejskich dworków, nie dla mnie w trzydziestu metrach kwadratowych. Okazało się, że można to zrobić inaczej, bez udawania, że jesteśmy w górskiej chacie. Kluczem jest szorstkość materiałów zestawiona z prostotą form. Zamiast tapety z pniaków postawiłam na ręcznie strugany blat kuchenny z dębu. Gdy pierwszy raz dotknęłam tej powierzchni, poczułam, że to jest to naturalne ciepło, którego szukałam, a jednocześnie nie zabiera ono ani centymetra przestrzeni.

Kłopot zaczyna się, gdy próbujesz pogodzić rustykalny funkcjonalnością małego pokoju dziennego. Musiałam pomieścić w nim biurko, miejsce do jedzenia i spanie dla gości. Klasyczny, ciężki stół z korzeniem zamiast nóg nie wchodził w grę. Znalazłam rozwiązanie w postaci dużego narożnego tapczanu, który okazał się genialnym trikiem. Wybrałam model z litego drewna sosnowego, z grubym materacem na sprężynach kieszeniowych, a nie pianki, która szybko się odkształca. Gdy goście zostają na noc, rozkładam mechanizm i w sekundę mam pełnowymiarowe łóżko. Największym odkryciem był fakt, że surowe drewno nie musi być drogie, wystarczy je przetrzeć olejem z woskiem, a nabiera głębi, której nie da żaden lakier. Rustic interior design w bloku to gra kontrastów. Nie kombinujesz, wybierasz jeden mocny akcent, na przykład starą deskę na ścianie nad łóżkiem, a wszystko inne zostawiasz proste, prawie białe.

Najbardziej banalnym, a zarazem najtrudniejszym problemem w moim mieszkaniu okazało się przechowywanie pościeli dla gości. Pościel na zmianę, koc, zapasowa poduszka. W szafie nie było miejsca, a skrzynia w przedpokoju zabierała cenne metry. Rozwiązaniem okazał się zwykły, ale przemyślany mebel: bed with storage. Zamówiłam u stolarza niskie łoże z sosny, z dwiema głębokimi szufladami pod spodem. I wiesz co? To jest najczęściej używany schowek w całym domu. Trzymam tam nie tylko pościel, ale też letnie ubrania poza sezonem. Rama jest celowo nieheblowana, z widocznymi słojami i supełkami. Do tego na materac położyłam lnianą narzutę w kolorze surowego lnu. Od razu cała sypialnia przestała być plastikowa i zyskała ten krajobraz, którego szukałam. Jeden mebel zmienił charakter pomieszczenia, a przy okazji rozwiązał najbardziej uciążliwy problem organizacji przestrzeni.

Gdy już miałam sypialnię, przyszła pora na salon, czyli drugie epicentrum walki o centymetry i styl. Potrzebowałam siedziska, które gościnnie przyjmie znajomych na noc, ale nie będzie wyglądać jak kwaterunek wojskowy. Od razu odrzuciłam standardowe wersalki z cienkim tapczanem. Zdecydowałam się na sofa bed z mechanizmem klik-klak. Jest prosty, nie psuje się i nie wymaga zdejmowania poduch przy rozkładaniu. Wybrałam model z ramą z naturalnego buku i podwójnym stelażem kratowym, który zapewnia wentylację materaca. Z pozoru może się wydawać, że taka sofa w rustykalnym wnętrzu będzie zbyt nowoczesna. Jednak gdy obiłam ją tkaniną w kolorze konopi i postawiłam obok stolika z pociętego pnia, całość zagrała idealnie. Rustic interior design nie boi się prostych, współczesnych form. Liczy się faktura, a nie naśladownictwo historii.

Bardzo długo zastanawiałam się nad materiałem obiciowym. Początkowo chciałam surową tkaninę w kolorze brudnego błękitu, ale bałam się, że będzie się szybko brudzić. Sprzedawca w sklepie zaproponował coś, co na początku odrzuciłam: velvet upholstery. Wydawało mi się to sprzeczne z rustykalnym surowym klimatem. A jednak. Aksamitne obicie w kolorze butelkowej zieleni, matowe, nie błyszczące, doskonale skontrastowało z szorstkim lnem na poduszkach i drewnianą ramą sofy. To taki trik z kontrastem, który ożywia całe wnętrze. Gdy goście siadają na tej sofie, zawsze mówią, że jest niesamowicie miękka, a to efekt właśnie tego aksamitu, który ma gęste włosie i odpowiednią gramaturę. Po roku użytkowania nie widać na niej śladów, a ja przestałam się bać ciemnych tkanin. Okazało się, że ten jeden akcent aksamitu sprawił, że wnętrze przestało być ubogie i zyskało elegancję bez przesady.

Największą kość niezgody w projekcie był moment, gdy chciałam postawić w przedpokoju solidną ławkę do siedzenia. Przestrzeń wąska, ledwo 90 centymetrów. Ławka musiała być jednocześnie praktyczna. Wybrałam mebel, który jest tak naprawdę skrzynią z oparciem, a dokładniej pull-out sofa, która po wyciągnięciu zamienia się w wąskie, jednoosobowe legowisko dla dziecka lub osoby, która nie chce spać w sypialni. Mechanizm wysuwany jest prosty jak budowa cepa: ciągniesz za pas i wyjeżdża stelaż na rolkach z materacykiem. Gdy jest złożona, idealnie pasuje do wąskiego korytarza. Na wierzch położyłam własnoręcznie uszytą poduchę z grubego lnu. To rozwiązanie uratowało mi życie, gdy w mieszkaniu nocowało więcej osób, niż przewidziałam. Dzięki niemu nikt nie musiał spać na dmuchanym materacu na środku salonu. To jest właśnie ten konkret, który sprawia, że mieszkanie ma duszę, a nie tylko funkcję.

W łazience poszłam na całość. Położyłam na podłodze lastryko, które wygląda jak cement, a na ścianie położyłam płytki imitujące stare, pęknięte kafle z holenderskich domów. Ale największym hitem stał się mały, ręcznie robiony wieszak na ręczniki z gałęzi orzecha. Znalazłam go na targu staroci. Do tego miska mydlana z kamienia mydlanego. Rustic interior design to nie tylko salon i sypialnia. To filozofia przeniesiona do każdego zakamarka. W małej łazience działa to szczególnie dobrze, bo surowe materiały dodają jej charakteru, a jednocześnie nie przytłaczają. Gdy goście pytają, skąd mam te wszystkie drewniane dodatki, odpowiadam, że z lasu i straganów. Cała tajemnica tkwi w tym, żeby mieszać faktury bez obawy o efekt. Nie bój się jednej rzeczy: że będzie to wyglądać jak skład mebli z lat 90. Jeśli wybierzesz jeden mocny, naturalny akcent, reszta sama się dopasuje.

Dziś moje mieszkanie jest takie, że czasem zapominam, że jestem w bloku. Usiadłam na sofie, nogi na stelażu kratowym, koc z grubej wełny na kolanach, a w kuchni pachnie jabłkami z garnka. Nie mam tu żadnych tapet z chłopkami ani ceramicznych kogutów. Mam za to drewno, które ma sęki, len, który się gniecie, i kamień, który jest zimny. To wszystko działa, bo nie udaje niczego. Rustic interior design okazał się dla mnie sposobem na oddech. W świecie gładkich fornirowanych mebli z sieciówek, chropowatość i niedoskonałość stały się moim azylem. A ty, jeśli myślisz, że to nie dla ciebie, wypróbuj tylko jeden element, na przykład stół z surowego drewna zamiast szklanego blatu. Zobacz, jak zmieni się cała atmosfera wokół.

When you have any inquiries about exactly where as well as the best way to make use of przejdź do Twojstylwnetrz.pl, you can e-mail us at our own internet site.